Η εκλογή Ακκιντζί αλλάζει το πλάνο ;
Στο ίδιο έργο θεατές,στο ίδιο ταξίδι επιβάτες για άλλη μια φορά μετά το 1974. Ψευδοεκλογές στο ψευδοκράτος, στα Έλλην κυπριακά μας εδάφη που έγιναν υποτελή και εντολοδόχα της μητροπόλεως του Αττίλα Άγκυρας που κατά καιρούς πολλοί ανιστόρητοι μας πλασάρουν έντεχνα αυτό το τραγελαφικό κατάντημα ως επιλογή αντιπροσώπων των Τουρκοκυπρίων. Των ποιών;
Των εκατοντάδων χιλιάδων εποίκων θα έλεγα εγώ που στέλνει καθημερινώς με πλεούμενα μπουλούκια το τουρκικό καθεστώς στα βόρεια της πατρίδας μας. Η εθνοκάθαρση που συντελείται στα κατεχόμενα εδάφη μας δεν είναι κάτι το πρωτοφανές και δεν έχει προηγούμενο. Η τακτική της Τουρκίας είναι στοχευμένη και θέλει να εκτουρκίσει και να εξισλαμήσει πλήρως το βόρειο τμήμα του νησιού. Απέμειναν Τουρκοκύπριοι; Ποιός να μου το στηρίξει και πώς; Πώς να με πείσει ότι ένα ποσοστό της τάξεως του 11-13% του 1974 μαζί με τους απογόνους του μπόρει να ξεπεράσει τις 40.000. Κι όμως, σε λίγο θα μας ξεπεράσει σε αριθμό αυτή η υποτιθέμενη κοινότητα. Αν όντως νοιώθουν Κύπριοι και δη Ευρωπαίοι, είναι άξιο απορίας γιατί δέχονται τόσο ευλαβικά να φρουρούνται από 40.000 στρατιώτες κατοχής;
Δεν ξέρω αν το να συμμετέχεις σε επαναπροσεγγιστικά σεμινάρια που διοργανώνει και χρηματοδοτεί η αιώνια προστάτιδα των Τούρκων Ουάσιγκτον είναι ειρηνιστική και προοδευτική πράξη αλλά εγώ ξέρω ότι ο Ελληνισμός της Κύπρου ματώνει από το 1400 π.Χ. για να παραμείνει ζωντανός μέσα από αγώνες, παληκάρια που θυσιάστηκαν στο βωμό της Ελευθερίας, ηρωικές μανάδες που έδωσαν τα σπλάχνα τους χαλάλιν εις το ιδανικό που ονομάζεται ελεύθερη πατρίδα (και κάποιοι το ξεχνούν πολύ εύκολα) αγνοούμενους, εκτοπισμένους, διωγμένους, κακοποιημένους, πρόσφυγες και όποιον άλλο προσπαθούσε να ξεριζώσει τα χείλη που το φίλημα τους δηλητηρίαζε αυτό το βασανισμένο νησί.
Θα μπορούσα να γράφω για ώρες γι' αυτό το θέμα, αλλά πιστεύεται πραγματικά ότι η εκλογή Ακκιντζί αλλάζει κάτι και τη χαιρετίζουν τύπος-πολιτικοί ωσάν μεσσία και την υποδέχονται με αισιοδοξία,προοπτική και μηνυματούχα αλλαγή. Αν όντως η επιλογή Ακκιντζί σημαίνει κάτι, εννοώντας πάντα αυτοτέλεια,αυτοδιοίκητο και γενικά αυτοκέφαλο, τοτε γιατί ο προκάτοχος του κυρίου Έρογλου και ''σύντροφος'' του φίλτατου Δημήτρη Χριστόφια κύριος Μεχμέτ Αλί Ταλάτ που θεωρείτο αριστερός Ισλαμοδημοκράτης και σκύλος μακρυά από το λουρί της Άγκυρας έστειλε τις συνομιλίες να κάνουν παρέα στο ναυάγιο του καραβιού της Κερύνειας, γιατί λέτε δεν υποχώρησε ούτε γιάρδα από αυτά που ζητούσε το χαλιφάτο της αυτού μεγαλειότης που διαμένει στο παλάτι της πρωτεύουσας της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας; Ότι προθέσεις και να έχει ο κύρ Μουσταφά οι εντολές δίνονται με ένα απλό πάτημα του κουμπιού από το Τούρκο πρόεδρο. Ένα δορυφοράκι της μητρόπολης του είναι ο Ακκιντζί και ο κάθε Ακκιντζί που θα καλείτο να διαπραγματευτεί για το καλό του φτιαχτού του ψευδοκράτους. Στο πρότζεκτ που εκπόνησε ο κύριος Ράουφ Ντεκτάς το 1983 που μακροπρόθεσμο σκοπό έχει να καταστήσει το νησί μας ένα 2ο Πακιστάν, οι συνεχιστές είναι πολλοί και εκλεκτοί.
Μασάει η κατσίκα ταραμά ; Πρόσφατες οι δηλώσεις Ερντογάν που κατά γενικότις συνόψιζαν το ''Αν νομίζει ο Ακκιντζί ότι θα κάνει του κεφαλιού του, να το βγάλει απ'το μυαλό του''. Αφοπλιστικός όπως πάντα και ίσιος, χωρίς υπονούμενα. Το πρόβλημα όμως εντοπίζεται στο νότιο μέρος της μεγαλόνησου όπου ''κάποιοι γνωστοί-άγνωστοι'' συνεχίζουν τους διθύραμβους περί δήθεν λυτρωτικής επανένωσης λες και το 1/10 με τα 9/10 του νησιού είναι το ίδιο...
Δεν ξέρω αν μπορεί να υπάρξει συνύπαρξη με τους Τούρκους των κατεχομένων, πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως η δεξιά αν θέλει να ονομάζεται εθνικόφρων πρέπει να σταματήσει τη πιππίλα του status quo και του δήθεν εφικτού που μας οδήγησε σε τρισάθλια προδώτικά σχέδια ξεπουλήματος και εκποίησης της πατρίδας μας όπως το σχέδιο Ανάν που στήριξαν οι ηγέτες της με θέρμη το 2004.